Vociferātōrēs ācūstīcī sunt genus speciāle instrumentōrum audītūs quae formam cornūs utuntur ad sonum generandum. Hī vociferātōrēs ita constrūctī sunt ut valdē fortēs et clārī sint; idcirco saepe in concertīs, theātrīs, et aliīs locīs adhibentur ubi sonus multīs hominibus pervenīre dēbet. Cornū adiuvat ut undae sonōrae directae fiant, ita ut longius ferantur et melius sonent. Id significat ut, cum mūsicam aut orātiōnem per vociferātōrēs ācūstīcōs audīs, omnia minūtiae clārē percipias, etiam ex longinquō.
Altoparlantes cum cornu constructi ex unico designo fabricantur, in quo cornu formam infundibuli habet. Haec forma sonum auxiliatur. Cum sonus e altoparlante egreditur, cornu undas sonoras propellit, ut fortiores et perspicuiores fiant. Unum praecipuum horum altoparlantum est quod sonos potentes sustinere possunt sine qualitatis detrimento. Hoc valde utile est in magnis aedibus ubi sonus ad multitudinem magnam pervenire debet. In concerto, exempli gratia, musici volunt ut musica eorum ab omnibus audiri possit, etiam ab iis qui longe a scena stant. Altoparlantes cum cornu ad hoc optime idonei sunt, quoniam sonum per longas distantias proicere possunt sine distortione. Ad eventus qui talem potentem soni projectionem requirunt, considerare oportet uti SIRENA CAMPANA ad claritatem auditus augendam.